Kategoria: Posłuchaj komiksowych historii

Dom Rybaka

Na początku lat 50. XX wieku ówczesny minister żeglugi, Mieczysław Popiel, postanowił rozbudować władysławowski port. Miał tu powstać wielki ośrodek przetwórstwa rybnego. Aby obsłużyć rzeszę rybaków postanowił zbudować dla nich hotel.

Stąd Dom Rybaka nazywany jest również Popielówką. Oddano go do użytku po trzech latach budowy w 1957. Na czterech piętrach utworzono aż 150 miejsc hotelowych. Po ciężkiej pracy rybacy mogli się tu spotkać, zjeść w stołówce, a nawet wypić kawę w kawiarni. Potem zrobiono tu jeszcze bibliotekę, salę kinową i… fontannę. Zaczęli tu wówczas pojawiać się ludzie kultury i nauki.

Obecnie Dom Rybaka pozostał takim tylko z nazwy. Jego funkcja mocno się zmieniła, jest tu m.in. Urząd Miejski. Wieża Domu Rybaka, będąca ważną częścią budynku, jest doskonałym punktem orientacyjnym i widokowym na panoramę miasta, Bałtyk, Półwysep Helski oraz Zatokę Pucką, a przy dobrej pogodzie, oddaloną o niemal 50 kilometrów Gdynię!

Kliknij w grafiki poniżej i posłuchaj!

Latarnie morskie w Rozewiu

Znajdują się przy ul. Leona Wzorka, zasłużonego latarnika, który pracował tutaj w latach 1920 -1939. Latarnia Rozewie I (starsza) nosi imię Stefana Żeromskiego, wpisana jest do rejestru zabytków,  zaś patronem Latarni Rozewie II jest Jan Kasprowicz. Ta pierwsza została uruchomiona 15 listopada 1822 roku i działa nieprzerwanie do dzisiaj. Druga powstała ponad 53 lata później dla odróżnienia światła latarni w Czołpinie, ale świeciła tylko przez 35 lat. Rok 2022 to jubileusz 200-lecia Latarni Morskiej I w Rozewiu i właśnie od tego roku udostępnione do zwiedzania zostały oby dwie latarnie. W starej wieży latarni, od 1963 roku  istnieje „Wystawa latarnictwa morskiego”, którą opiekuje się Towarzystwo Przyjaciół Narodowego Muzeum Morskiego. Do zwiedzania udostępniono również budynek maszynowni i piekarnio-wędzarnię. W 2011 roku wyremontowano i oddano dla zwiedzających salę wystawienniczą „Stodoła”, w której przedstawia się dorobek marynistów reprezentujących różnorodne kierunki sztuki. Całość stanowi zespół nazywany „Blizarium Rozewskie”.

Kliknij w grafiki poniżej i posłuchaj!

Winda Światowid w Jastrzębiej Górze

Dawna winda nazywała się Światowid. Miała ponad dwadzieścia metrów wysokości, spory taras widokowy, dwa szyby na kilkunastoosobowe windy i maszynownię, która je ciągnęła. Ułatwiała przedostanie się ze szczytów klifu na piaszczyste plaże i z powrotem, do zejścia w stronę miasta.

Jej budowa zaczęła się pod koniec lat trzydziestych ubiegłego wieku. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił jej dalsze funkcjonowanie. Jej budowę dokończono i uruchomiono po 1966 roku. Działała około 5 lat. Potem, przez kilka lat stała uszkodzona. Nie można było na nią wchodzić, bo groziło to zawaleniem. Ostatecznie dzieła dokonał sztorm w mroźny, styczniowy dzień. A wcześniej pewnie swoje zrobiły drgania maszynerii ciągnącej windy, wody gruntowe, sztormy i wiatry… W każdym razie, według przekazów, wieża runęła na początku stycznia 1982 roku.

Kliknij w grafiki poniżej i posłuchaj!